اون اولا همش فکر میکردم چ حجم وسیعی از غرور داره سید محمد...

ولی کم کم فراموش کردم...

وقتی میرم وبلاگ اوشون میبینم خدایی چقدر آدم مغروریه...

دلیل خاصی ندارم بطور کلی اینجوری حس میکنم...

تنها کاری ک از دستم بر میاد اینه ک تمام دلتنگیای این مدتو قایم کنم و دهنم بسته باشه مبادا فکر کنه من ازش کم دارم...

والا پسره ی پررو.

ب من باشه یکی تو گوشش باس بزنم.

محکمممم